Wet Milieubeheer algemeen

Wet Milieubeheer is een andere term voor de voormalige Hinderwet. In die wet staat vermeld hoever u als bewoner of als gebruiker van een gebied of omgeving overlast mag ondervinden van uw omgeving in de breedste zin des woords. Hiervoor zijn wettelijk vastgestelde normen en waarden bepalend.

Da’s een mond vol. Heijplaat is echter ook in dit opzicht een buitenbeentje, vandaar dat we op deze site een extra oogje hebben voor dit aspect van het dorp. Voor het dorp gelden namelijk de zogenaamde “Opgerekte Waarden.”

Heijplaat bestond al toen ze de Hinderwet nog moesten uitvinden. Het dorp was eigendom van de RDM waar volop ouderwets scheepsbouw werd gepleegd. Zo goed as iedereen die op het dorp woonde, werkte op de werf en was de herrie gewend en nam bijvoorbeeld de roetoverlast voor lief als er platen gestraald moesten worden, gewend. Velen op het dorp waren trots op het groot groot en machtig mooi werk dat dag en nacht doorging indien nodig. De RDM zorgde goed voor het dorp, dus men klaagde ook niet zo snel.

De tijden zijn echter veranderd. Nog steeds klagen de (oud) Heijplaters niet zo snel, maar de overlast neemt toe, is diverser en komt van bronnen die verder weinig of niets met het dorp te maken hebben.

Het dorp ligt midden in één van de drukste havengebieden van de wereld. Het is een komen en gaan van goederen over het water en over de weg. Daarnaast is er de nodige industrie gevestigd die zorgt voor stank overlast, geluidsoverlast, ongedierte, hoge verkeersdruk enz.

Het vergunningenuitgifte- en handhavingssysteem zijn ook niet optimaal te noemen. Op z’n best is het traag en bijzonder bureaucratisch en zaken als stankoverlast van Suez die net buiten het dorp een plastic-recycle installatie heeft staan, wordt tegenwoordig afgedaan met meteorologisch omstandigheden en als je over je nek gaat omdat je er langs moet op de fiets en ontoelaatbare geuroverlast meldt, wordt het afgedaan dat je er geen last van gehad kan hebben omdat je niet in de directe omgeving van de installatie woont. Ga er maar aan staan als je in die situatie iets wil veranderen.

In deze categorie gaan we uitgebreid in op een aantal hardnekkige klachten en de manier waarop deze klachten behandeld worden.

Kaart beschermd stadsgezicht

Al we over Heijplaat praten hebben we het over een dorp met daarom heen een groot gebied tussen de Waal- en de Eemhaven. Daarbij horen natuurlijk ook het RDM terrein en de Quarantaine Inrichting.

Onder de download knop zit de kaart waarop u precies kunt zien wat wel en niet de status van beschermd stadsgezicht heeft.

Beschermd Stadsgezicht Heijplaat-RDM-QI

Het tuindorp Heijplaat is 100 jaar geleden ontstaan en werd gebouwd door de gebroeders Baanders van de Amsterdamse School, in opdracht van de Rotterdamse Droogdok Maatschappij.
De architectuur is bijzonder, de opzet van het dorp is apart en het heeft 100 jaar nadat de eerste steen is gelegd, nog steeds een unieke uitstraling. Het ademt de sfeer uit van vroeger en er zijn bijzondere details te bewonderen in de bebouwing.
In de jaren 50/60 van de vorige eeuw werd het dorp aan de westzijde uitgebreid met het “naoorlogse dorp”, ongeveer 270 woningen. De Koedood, een veenriviertje dat uitmondde in de Heijsehaven, werd gedempt en de Courzandseweg was niet langer het Gouden Randje van het dorp, maar kwam centraal middenin het dorp te liggen.

In 1992 zou het dorp gesloopt worden. De RDM was gestopt en het dorp moest plaats maken voor haven gerelateerde activiteit. Door felle protesten vanuit het dorp is er afgezien van dit plan en het dorp werd gespaard.

In 2004 werd een begin gemaakt met de herstructurering van Heijplaat. Niet lang daarna kwamen de eerste gesprekken op gang over de status beschermd stadsgezicht. Dit zou het dorp beschermen tegen ingrepen van projectontwikkelaars of andere partijen die minder oog hebben voor het bijzondere karakter van het dorp, de RDM en de Quarantaine inrichting.

23 mei 2018 werd de status beschermd stadsgezicht toegekend aan het gebied.

mededeling Staatscourant

Bereikbaarheid over water

Waterbus
voor een impressie op film door Tanno Verburg in 2019 van de stad naar Heijplaat, klik hier

De waterbus vaart in een kleine 20 minuten naar de Willemskade bij de Erasmusbrug. Van daaruit bent u zo in het centrum van Rotterdam. Onderweg stopt de waterbus in de Jobshaven en bij het ss Rotterdam.

Let wel, in 2022 verandert er het een en ander aan deze fijne verbinding. Zoals het er nu naar uitziet gaat lijn 18 vervallen en de verbinding met de stad vanuit Heijplaat zal verzorgd worden door de watertaxi. Die vaart echter naar het Makersdistrict, dus rechtstreeks naar de overkant. Daar kunt u een leenfiets pakken om uw weg te vervolgen, want vanaf daar ontbreekt te op heden efficiënt openbaar vervoer naar het centrum van de stad.

waterbushalte in Dokhaven

Watertaxi

De watertaxi brengt u in een minuut of zeven naar het centrum of naar Hotel new York, naar het ss Rotterdam, wat u maar wilt. De watertaxi heeft drie stopplaatsen in Heijplaat: eentje in de Dokhaven bij het steiger van de waterbus, eentje in de Heijsehaven vlak voor de deur van Courzand en eentje bij het strandje van de Quarantaine Inrichting. U moet de taxi wel op tijd bestellen. De prijs voor een enkele reis bedraagt € 10 per persoon.

watertaxi in Dokhaven

rondleiding Heijplaat/RDM

Heijplaat is één van de best verstopte geheimen van Rotterdam. Het dorp vormt een rustieke oase middenin het bonkend hart van de Rotterdamse havens. Het dorp heeft de status beschermd stadsgezicht door de bijzondere architectuur en karakteristieke sfeer van het 100 jaar oude tuindorp met een bijzonder rijke industrieel- en cultuurhistorisch achtergrond. U kent Rotterdam echt niet als u nog nooit op Heijplaat bent geweest.
Wij bieden verschillende mogelijkheden om Heijplaat en omgeving te leren kennen. Deze zijn zorgvuldig samengesteld in samenwerking met stichting Historisch Heijplaat, stichting Duurzaam Heijplaat en stichting Verhalenboot, u bent dus in deskundige handen.

Manier van werken

Wij hebben veel ervaring in het organiseren van stadswandelingen, rondleidingen, presentaties van een uur tot dagdeel- of avondvullende programma’s. Dat kan met ondersteuning van beeldmateriaal onder het genot van een borrel of een uitstekende maaltijd, met muzikale ondersteuning, het is allemaal mogelijk.
Ons motto is: u vraagt en wij draaien! Wilt u een recreatieve rondleiding met een educatief tintje of wilt u een educatieve rondleiding met een recreatief tintje? Wij denken met u mee of verzorgen een totaalpakket voor u.

We werken ook op thema. Wilt u bijvoorbeeld meer weten over de geschiedenis? Geen probleem. Gaat uw interesse meer uit naar duurzaam ontwikkelen of bewonersparticipatie, gebiedstransitie, overlast door de havens of andere onderwerpen? Geen probleem, de door u aangegeven thema’s krijgen dan de volledige aandacht. Natuurlijk wordt er rekening gehouden met eventuele programma’s of te volgen seminars door uw groep voor en na uw avontuur op dit bijzondere dorp. Wij werken interactief op een vrijblijvende en ontspannen manier zodat voor elke deelnemer een aangenaam verpozen op Heijplaat mogelijk is.

Eén van uw gidsen is Nico Prins. Nico woont en werkt zijn leven lang al in en tussen de Rotterdamse havens en is meer dan 25 jaar verhalenverteller van beroep. Hij werkt als Nico de Verhalenman in binnen- en buitenland en verleent in Rotterdam zijn diensten aan instanties als Erasmus Universiteit, Hoge School Rotterdam, Havenbedrijf Rotterdam en Hotel New York. Hij staat bekend om zijn innemende en interactieve manier van werken. Nico kijkt in zijn presentaties over de stad Rotterdam verder dan zijn neus lang is, hij kent de geschiedenis door en door, snapt het verband tussen oorzaak en gevolg en maakt het voor u op een plezierige manier inzichtelijk. Nico deelt zijn kennis en ervaring met enthousiasme en vertelt vlot met veel typisch droge Rotterdamse humor. De afgelopen 15 jaar is hij actief geweest als cultureel ondernemer en als voorzitter van de Vereniging voor Wijkbewoners Heijplaat tijdens de herstructurering van Heijplaat en omgeving, dus hij kent als geen ander de ins en outs van de herstructurering van het dorp. Daarnaast is hij één van de drijvende kracht achter deze website.

Uw andere gids is Rob Lampen. Rob is de man achter Historisch Heijplaat. Hij werkte op de RDM, ging daar als één van de laatsten de poort uit en is al heel lang actief als fotograaf en filmer op het RDM terrein en op het dorp Heijplaat. In het archief van Historisch Heijplaat zitten inmiddels meer dan 50.000 foto’s en films. Hij kent als geen ander de RDM, het dorp en de geschiedenis van het dorp. Zijn werk is onder andere te zien in Café Restaurant Courzand, waar enorme uitvergrotingen van zijn foto’s als decoratie aan de muren hangen. Hij is één van de drijvende krachten achter deze website.

Alternatieven

Bij slecht weer kunnen we eventueel een alternatief programma organiseren wat niet teveel extra kosten met zich meebrengt, want een rondleiding in de regen is bij voorbaat geen succes.

In geval van veranderingen in de planning van uw totaal programma van een door uw georganiseerd seminar, workshop of meerdaagse cursus e.d., waardoor het bezoek aan Heijplaat/RDM niet mogelijk is bestaat altijd de mogelijkheid om iets op een andere interessante plek in Rotterdam te organiseren.

Andere rondleidingen die door ons verzorgd worden en die voor u een aangename kennismaking zijn met Rotterdam:

  • Zwerftocht door en langs de kades van de Rotterdamse havens (dag of dagdeel).
  • Zwerftocht door de havens van Rotterdam. (minimaal 2 uur tot dagdeel)
  • Stadswandeling vanuit Hotel New York over de Wilhelminapier, het nieuwe Manhattan aan de Maas, en Katendrecht, langs de Rijn- en Maashaven, de twee grote stadshavens van Rotterdam, richting het ss Rotterdam. Een bijzonder gebied waar veel verandert en waar veel over te vertellen valt. Maak kennis met de wereld van emigratie en innovatie! ( minimaal 2 uur, mogelijkheid tot langer programma inclusief lunch, borrel of diner )

Kosten en contact

De kosten voor de gids zijn voor een groep tot 20 personen 75 euro per uur,
is de groep groter dan geldt een toeslag van 25 euro per uur.
Dit tarief geldt voor de eerste twee uur, voor de volgende uren wordt het ongeacht de grootte van de groep 50 euro per uur.
Dit tarief is uiteraard buiten de extra kosten voor consumpties, huur locatie bij slecht weer, maaltijden, vervoer enz.
Vraag naar de mogelijkheden en wij maken een offerte voor u.

voor contact 06 111 01 854 of email info@heijplaat.com
Nico Prins
Sirrahstraat 3
3089 PS  Heijplaat

Duurzaam Algemeen

Het begrip duurzaam komen we vanaf het begin van deze eeuw overal tegen. Dat is niet vreemd, want het gaat niet goed met het evenwicht tussen wat wij als mensheid willen en wat de aarde als ecosysteem kan ophoesten. We leven eigenlijk voor een groot gedeelte op de pof! We consumeren op dit moment met elkaar veel meer dan dat de aarde kan voortbrengen. In het jaar (2019) was begin augustus de grens bereikt van wat we als mensheid in dat jaar konden consumeren, meer kon de aarde in dat jaar niet produceren. De consumpties die we als mensheid de rest van het jaar tot ons hebben genomen – en daarbij zit ook de piek rond de sinterklaas- en kerstdagen – kan beschouwd worden als roofbouw.

Gelukkig bestaat het besef dat het zo is al langer. Er wordt dan ook druk gewerkt en gedacht hoe we die overconsumptie kunnen ondervangen, en onze manier van consumeren kunnen veranderen, maar ondertussen gaat de groeiende vraag naar goederen en energie gewoon door met als hoofdoorzaken een groeiend aantal mensen op de wereld en een wereldwijd economisch stelsel dat gebaseerd is op groei. Maar dat gaat niet zo hard als dat het zou moeten. Als we simpel kijken naar het beleid van onze overheden, dan zullen in lange termijn planning (voor zover daar al sprake van is) economische belangen in de meerderheid van de gevallen prevaleren boven leefbaarheid op lange termijn. Daarnaast zien we vooral trage overheden die absoluut geen leidende rol ambiëren binnen dit vraagstuk en er heerst veel verwarring op alle fronten. Er zijn veel felle discussies die maar al te vaak worden veroorzaakt partijen die ten dienste van hun eigen belangen veel feiten verdraaid weergeven waardoor veel mensen door de bomen het bos niet meer zien. Daar waar de overheid traag is, neemt het bedrijfsleven het voortouw, waarbij het eigen belang, wat zich laat vertalen in stijgende omzet en een vaak niets ontziende jacht naar klinkklare winst. Zeker bij de grote multinationals is dat de leidende factor. Dat alles is op z’n zachtst gezegd heel erg jammer in een tijd waarin het meer dan eens nodig is om gezamenlijk de schouders eronder te zetten om ons systeem zo te veranderen dat we onze hoofden boven water kunnen houden.  

Maar wat moeten we dan redden? De aarde hoeven we in elk geval niet te redden. De aarde heeft wel ergere zaken doorstaan. Het ecosysteem laat duidelijk zien hoe de aarde haar zaken oplost. Het gaat harder waaien en regenen, de zeespiegel begint te rijzen, we zien overal grote branden en de chaos wordt langzaam maar zeker groter en groter. en het stuk van de aarde dat bewoonbaar is wordt daarmee kleiner en kleiner voor zowel dier als mens.

Nu al moeten hele volken die de eilanden in de Grote Oceaan bevolken plannen maken om te evacueren. De bewoners van de poolgebieden in het Noorden waarschuwen al jaren dat de aarde aan het kantelen is, de poolas verschuift, en eigenlijk als we de oude verhalen mogen geloven, van de voorspellingen in de Bijbel tot aan de voorspellingen van de Inca’s die grote veranderingen aankondigen rond het jaar 2012, moeten we weten dat we onze borst nat kunnen maken om ons te wapenen tegen wat ons als ‘kroon op de schepping’ te wachten staat. Dus eigenlijk moeten we ons zelf redden.

Helaas hebben we daar op grote schaal maling aan en leven we voort in grote ontkenning en het geloof dat innovatie of een ander wonder ons zal redden. Door het ontbreken van een gemeenschappelijke visie die wereldwijd gedragen moet worden, werken we elkaar ook op grote schaal tegen. Er is geen integraal beleid, er is geen visie. Er is niets dan hier en daar een pleistertje op de wond daar waar het makkelijk is om iets op te lossen in de westerse wereld en verder zijn het vooral de partijen die financieel voordeel zien die groot uitmeten hoe duurzaam ze bezig zijn waarbij innovatie het toverwoord is. Innovatie is een begrip dat eigenlijk betekent dat er in de toekomst uitvindingen gedaan worden die de problemen zullen oplossen. Een groot voorbeeld daarvan is onze nationale trots genaamd (Royal Dutch) Shell. Dat bedrijf zegt miljarden (subsidiegelden) te investeren in een duurzame toekomst, dus maak je geen zorgen. Maar diezelfde Shell is niet bereid ene rooie rot cent belasting te betalen, gelden waarvan onze gemeenschappelijke infrastructuur die ons hele systeem dient, wordt betaald en onderhouden. Het bedrijf creëerde in Afrika aan de westkust één groot rampengebied, maar voelt zich daarvoor allerminst verantwoordelijk en het probeert in onze eigen Noordzee de niet meer in gebruik zijnde boorplatformen te laten voor wat ze zijn. Shell wil ze niet ontmantelen, maar vol chemisch afval over leveren aan de elementen. Mooie boel dus alles bij elkaar met deze grote internationale onderneming. Op de keeper beschouwd is het de firma list en bedrog, goed in hypocrisie van de bovenste plank met als uiteindelijk doel: winstoptimalisatie ten gunste van aandeelhouders. Natuurlijk is Shell niet de enige.

Gelukkig zijn er ook mensen en ondernemingen die de duurzame ontwikkeling wel nastreven en willen onderzoeken en leren hoe dat moet. Duurzaamheid kent helaas nog steeds geen handboek. Het is geen exacte wetenschap omdat het een nieuwe (nood)zaak is. Daarom vraagt dit onderwerp om mensen met visie en compassie en bovenal mensen die grote inspanning willen leveren die verder gaat dan het invullen van een functie van 9 tot 5 waar duurzaam ontwikkelen of maatschappelijk verantwoord investeren en – ondernemen ingebakken zit. Als je een dergelijk job hebt is het mooi om erover te vertellen op bijeenkomsten en verjaardagen, maar helaas is duurzaam ontwikkelen geen job, het is een roeping voor mensen met een gezond verstand waarbij het verstand ook nog eens een gezonde connectie heeft met een goed hart en een zuiver geweten, helaas een zeldzame reeks eigenschappen die maar weinigen gegeven is, zeker in de wat beter betaalde banen waar over het algemeen het beleid bepaalt wordt.

We hebben dus nog een lange weg te gaan voordat duurzaam ontwikkelen op grote schaal echt maatschappelijk verantwoord investeren en ondernemen wordt.

Heijplaat Post

Heijplaat Post is een lokaal magazine voor en over Heijplaat.

Heijplaat Post komt 4 keer per jaar uit en wordt gerealiseerd door stichting Wijplaat

Kinderboerderij de Heij

Kinderboerderij de Heij ligt aan de rand van het dorp. Onlangs is er met verse moed begonnen aan een opfrisbeurt van de kinderboerderij en is het bestuur en de medewerkersgroep uitgebreid.

Voor meer informatie over kinderboerderij moet u op onderstaande links klikken.

https://kinderboerderijdeheij.wordpress.com/

facebook pagina: kinderboerderij de heij

Organisatie Bewoners

VOOR HET BEGIN VAN DE HERSTRUCTURERING

De bewoners van Heijplaat waren tot aan het begin van de herstructurering verenigd en georganiseerd in de Vereniging van Wijkbewoners Heijplaat, kortweg de VWH, en de Vereniging van Huurders Heijplaat, de VHH. Doordat op een gegeven moment er niet genoeg kadervrijwilligers waren om beide verenigingen draaiend te houden en er toch vaak dezelfde agenda was, zijn de besturen van beide vereniging als het ware gefuseerd.
De vereniging schreef 1 maal per jaar een ledenvergadering uit waarin verantwoording werd afgelegd naar de leden. De jaarvergadering bestond uit twee delen. Een deel voor de VWH en een deel voor de VHH. Inwoners van Heijplaat waren automatisch lid van de vereniging. Dat was zo geregeld omdat het bijzonder omslachtig en tijdrovend was om lidmaatschapsgeld te innen.

De voorzitter van de verenigingen was Piet Boukes, een oud gediende en een slimme vos. Hij werkte als personeelsmedewerker bij de RDM. Piet ging studeren toen hij bestuurslid werd van de VWH en de VHH om meer van de materie te kunnen begrijpen. Hij was een geducht tegenstander in discussies met Gemeente en Woonbron. Hij werkte op eenzame hoogte en wist heel goed wat hij deed bijna iedereen had veel respect voor hem. Door zijn enorme inzet voor de leefbaarheid op het dorp verdient hij zonder meer een aparte vermelding in dit bericht. In 2009 legde Piet de voorzittershamer neer. Hieronder zijn laatste persoonlijke bericht in de Wijkberichten die toen nog regelmatig deur aan deur verspreid werden op het dorp. April2009:

Bewoners van Heijplaat
Zoals jullie op de jaarvergadering al hebben kunnen horen, heb ik besloten mij als voorzitter van het bestuur niet meer verkiesbaar te stellen. Dit besluit heb ik met weemoed en een beetje verdriet moeten nemen. Gedurende ruim 31 jaar heb ik dit werk met volle inzet en veel plezier gedaan en het kost de nodige moeite om nu die taak neer te leggen. Aanvankelijk had ik het bestuur toegezegd nog een jaar aan te blijven, hoewel mijn leeftijd (80 jaar) en mijn gezondheid dit eigenlijk niet mogelijk maakte. Toen op de jaarvergadering bleek dat één bewoner zich voor een bestuursfunctie en een bewoner zich verkiesbaar stelde voor de functie van voorzitter, ben ik op mijn aanvankelijke toezegging teruggekomen en mij niet meer verkiesbaar gesteld. Hoewel dit besluit als een verrassing kwam, is dit besluit door het bestuur en de ledenvergadering met begrip ontvangen. Na ruim 31 jaar soms keihard werken wordt mij een rustiger bestaan gegund.
Alle bewoners van Heijplaat wil ik danken voor het in mij gestelde vertrouwen en wens het nu zittende bestuur en alle bewoners van de wijk het allerbeste toe, in de overtuiging dat het zonder Piet ook zal lukken.
Nogmaals bewoners en bestuur bedankt voor alle vriendschap en vertrouwen in de achterliggende periode en veel succes gewenst voor de toekomst.
Piet Boukesmogelijkheden en zonder structurele ondersteuning haar werkzaamheden voort te zetten.

De VWH werd ondersteund vanuit Charlois Welzijn met opbouwwerkers en een secretaresse. De vereniging was gehuisvest in een ruim kantoor in het Wijkcentrum dat op de hoek Courzandseweg /Victorieuxstraat stond.

Wijkcentrum febr. 2007

De lijnen in het dorp waren kort en er was structureel overleg met de Deelgemeente en corporatie Woonbron. Uit zeer betrouwbare bron weten we dat Piet ook korte lijntjes had met het Havenbedrijf Rotterdam.

Er was een vereniging van eigenaren VEH, waarin de huiseigenaren op Heijplaat verenigd waren. Deze vereniging kwam alleen bij elkaar als het echt nodig was. Deze club was bijvoorbeeld bijzonder actief als het ging om het meedenken over de toekomst van het dorp. Al voordat de herstructurering van start ging hadden zij al de zaak op een rij staan en verwerkt in Plan Kolibrie.

Verder had de VEH regelmatig informeel overleg met de VWH. De lijntjes op het dorp waren bijzonder kort.

Dan was er ook nog regelmatig een verenigingsoverleg en dat was niet overbodig. Er waren veel verenigingen op Heijplaat. In de RDM tijd was dat allemaal geen probleem. De RDM was de grote sponsor en faciliteerde en coördineerde de gang van zaken op het dorp en daar hoorde ook de vrijetijdsbesteding van de bewoners bij. We overdrijven niet als we hier stellen dat er meer dan 20 clubjes en verenigingen waren op het dorp. Toen de RDM stopte werd het voortbestaan voor veel clubjes erg lastig. De automatische sponsoring viel weg, evenals de accommodatie en andere faciliteiten. De grote en reguliere vereniging bleven overeind maar moesten vechten voor hun bestaan. Daarnaast was er geen centrale coördinatie meer voor dorpsevenementen zoals Koninginnedag en samenwerking tussen de diverse verenigingen was niet altijd vanzelfsprekend, dus werd er een verenigingsoverleg in het leven geroepen. Dat overleg werd uitgeschreven en voorgezeten door de deelgemeente Charlois.

Tot slot waren er meerdere inwoners lid van de deelraad van de deelgemeente Charlois, dus er waren ook korte lijntjes naar de lokale politiek. Een grote handicap was dat niet iedereen met elkaar door één deur kon. Een andere handicap was om als buitenstaander te begrijpen hoe de organisaties in elkaar staken en hoe de hazen liepen en wie wat vertegenwoordigde. Heijplaat was voor de Heijplaters en buitenstaanders was vreemd volk dat zich eerst diende te bewijzen.

GROTE VERANDERING DOOR DE HERSTRUCTURERING

In april 2005 was de eerste brainstormsessie waarbij “vreemd” volk aanschoof om mee te praten over de toekomst van Heijplaat. Hieronder een diaserie van die dag. Heijplaat kreeg te maken met de druk van de veranderingen, instroom van mensen van buitenaf die mee gingen praten en daarmee ontstond een andere agenda en insteek in de overleggen. Hieronder een aantal foto’s van een eerst serieuze brainstormsessie in de van Nelle Fabriek

Er veranderde in eerste instantie direct niet zo veel. Veel inwoners van het dorp moesten eerst eens zien wat er allemaal ging veranderen, want er was in het verleden al zo veel beloofd. Maar al snel werd duidelijk dat een aantal accommodaties, in een enkel geval eigendom van de vereniging, binnen de herstructurering moesten verdwijnen om plaats te maken voor nieuwbouw. En er vestigde zich allerlei buitenstaanders in het dorp en op het RDM terrein.

Een daarvan die nieuwkomers was Nico Prins, artiest en verhalenverteller, die als eerste antileegstand bewoner een woning betrok in de Ampenanstraat.

Ampenanstraat 28 2005

Hij begeleidde op verzoek van de deelgemeente de gang van zaken rond jongerensociëteit de Kolk en Chill-Inn. Ook organiseerde hij al snel een door Woonbron gesponsorde bijeenkomst in de tuin van het wijkcentrum om alle actieve inwoners uit het dorp in een informele zetting rond de tafel te krijgen. Hij zorgde voor een leuke aankleding achter in de tuin van het Wijkcentrum en er was muziek en lekker eten en drinken. Als nieuwkomer benadrukte hij die middag de noodzaak van een brede gemeenschappelijke gedragen vertegenwoordiging van het dorp die namens de inwoners van het dorp als gesprekspartner kon optreden in de overleggen en plannenmakerijen met alle stakeholders in de herstructurering.

Kort daarna kwamen de eerste bewoners van de toekomstige woongemeenschap de Gigant in de Courzandseweg wonen. Ze woonden daar in afwachting van de verbouwing van de Gigant, maar konden vast werken aan de organisatie van de woongemeenschap zoals Woonbron dat wilde voor invulling van de Gigant. Dat pand moest een “open deur” hebben voor Heijplaat en er moest een invulling komen voor de gemeenschappelijke ruimte op de zolder van het pand.

Deze partijen schoven op een gegeven moment aan in het verenigingsoverleg en vooral Nico mengde zich in verenigingsleven op Heijplaat. De voordeur van met zorg ingerichte Ampenanstraat 28 stond altijd open, de koffie was bruin, het bier stond koud en al snel werden er regelmatig activiteiten georganiseerd in en vanuit het pand. Dat was ff wennen voor de Heijplaters.

Voor de verenigingen werden de tijden steeds lastiger. Het Wijkcentrum, het pand van de Buurtvereniging, de speeltuin, de gymzaal en de supermarkt van Koster en Dochters zouden verdwijnen. In plaats daarvan zou er een clustervoorziening terugkomen waar de vereniging in de toekomst onder één dak met elkaar moesten samenwerken.

Dat alles zorgde dat de sfeer totaal veranderde. Alles en iedereen had er een eigen mening over en niet iedereen werd er vrolijk van.

Kort daarop volgde er al snel wisseling van de wacht en er kwam een andere gebiedsmanager vanuit de Deelgemeente en er werden reorganisaties bij Charlois Welzijn aangekondigd, waardoor de continuïteit van de verenigingsoverleggen ook nog eens onder druk kwam te staan.

In de herstructurering van de wijk werd het Wijkcentrum als eerste gesloopt. Het pand moest plaats maken voor de uitbreiding van de Wijde Blick. De VWH verhuisde naar de Alcorstraat 29, een tijdelijke huisvesting totdat de geplande Clustervoorziening op het voormalige platensorteerterrein klaar zou zijn. Met het verdwijnen van het Wijkcentrum verloor het verenigingsoverleg zijn vertrouwde plek en het werd nu voor iedereen die deelnam aan dat overleg overduidelijk dat zaken echt gingen veranderen en dat hun inbreng als individuele vereniging steeds minder serieus genomen werd.

ROERIGE TIJDEN

In 2009 veranderde ook na 31 jaar het bestuur en daarmee de manier van werken van de VWH. De nieuwe voorzitter werd Nico Prins. Hij was in het jaar daarvoor benaderd door één van de deelraadsleden van de deelgemeente Charlois die op Heijplaat woonde met de vraag of hij de taak van voorzitter van die club op zich wilde nemen. Aanvankelijk heeft Nico toegezegd de functie van Piet Boukes over te willen nemen op voorwaarde dat er een tweede man of vrouw bereid zou zijn die functie met hem te delen. Er veranderde op dat moment heel veel op het dorp en de VWH speelde een belangrijke rol in de bewonersvertegenwoordiging in allerlei overleggen. Daarnaast was Nico nog steeds een “buitenstaander”, hetgeen als bezwaar zou kunnen zijn om hem te accepteren in die belangrijke positie. Er werd toegezegd dat de tweede man wel gevonden zou worden, er stonden nog tientallen namen op het lijstje van personen die benaderd zouden worden. Maar er was weinig animo. Na dat eerste gesprek hoorde Nico niets meer totdat hij hoorde dat hij ondanks zijn afwezigheid (vakantie) op de jaarvergadering gekozen was tot nieuwe voorzitter van de Vereniging van Wijkbewoners Heijplaat. Terugkijkend denkt Nico wel eens dat hij de enige was waarvan Piet Boukes zou accepteren dat hij het stokje van hem overnam.

Op aandringen van de bewoners werd het platform Heijplaat Vitaal ingesteld. In dit platform kwamen alle partijen binnen de herstructurering maandelijks bijeen om de voortgang in de herstructurering te bespreken, ideeën te opperen en plannen te presenteren. Binnen dit overleg zijn van te voren duidelijke spelregels afgesproken met elkaar. Zo werd er een onafhankelijk voorzitter aangesteld. Deelname aan het overleg kon op persoonlijke titel, maar ook als vertegenwoordiger van een vereniging of club inwoners. Echter om de voortgang te bewaken en te voorkomen dat elke keer zaken uitgebreid uitgelegd moesten worden, kon niet iedereen zomaar op elk gewenst moment aanschuiven. Dat moest op voordracht en nieuwe deelnemers dienden “ingepraat”te zijn zodat ze een zekere mate van dossierkennis hadden. Voor veel bewoners was het een zware opgave. In de loop van de tijd haakten ook veel bewoners af vanwege traagheid in de besluitvorming, constante verandering van planning en plannen bij de stakeholders en ze hadden het gevoel dat er toch niet echt naar ze geluisterd werd. Die ten gevolge dunde het aantal bewoners dat deelnam aan het overleg sterk uit en op den duur werd ook regelmatig de hand gelicht met de afgesproken regels om toch maar bewoners aan de overlegtafel te houden.

De Vereniging van Wijkbewoners Heijplaat heeft in de jaren door een behoorlijk kluif gehad om zelf bij te blijven,maar ook om de inwoners van Heijplaat betrokken te houden bij de ontwikkelingen. Er waren met de professionals wel samenwerkingsovereenkomsten gesloten en afsprakenkaders gemaakt om spelregels vast te stellen, maar de bewoners zijn zelf nooit betrokken geweest bij het samenstellen van die afspraken en uiteindelijk was er voor de bewoners onvoldoende ruimte en te weinig faciliteiten ( toegang tot kennis en budget ) om als volwaardig partner mee te kunnen blijven praten. Toen dit ter sprake werd gebracht binnen Vitaal, gingen de stakeholders op een hardnekkige manier in de verdediging. Bewoners wilden veranderingen in de manier van werken, overleg en besluitvorming en waren hard op zoek naar een kantelpunt om echt maatschappelijk verantwoord te ontwikkelen en grensoverschrijdend te zijn als het gaat om duurzaam ontwikkelen. Walk your talk werd er eigenlijk door ze gezegd, maar de stakeholders wilden niet afwijken van het pad dat altijd gevolgd werd als het ging om werken met bewoners. De bewoners hebben met de “geleerde Lessen” uit het IKS traject het gelijk aan hun zijde gekregen en zij hebben als enige partij een visie weten te presenteren en zaten op het punt om een eigen energie maatschappij voor en door bewoners op te zetten. Helaas is bijna hetzelfde resultaat als helemaal niet.

In 2016 kwam de klad er echt in. De nieuwbouw was van start gegaan en diverse stakeholders vonden dat het moment om af te haken. Het Havenbedrijf gaf te kennen dat de herstructurering van het dorp wat hen aanging klaar was en Woonbron was blij dat ze van het verhaal af ware. Omdat zij niet meer gingen bouwen, hebben ze ook de twee functionarissen die Heijplaat en de herstructurering in hun portefeuille hadden, ontslagen en de deelgemeente was door reorganisatie ook van structuur veranderd. Dossierkennis was daarmee weg bij de stakeholders en de bewoners konden hoog of laag springen, maar niemand was nog geïnteresseerd in afspraken over bijvoorbeeld een voorzieningencluster dat er nooit gekomen is.

2016/2017 kwam er duidelijkheid. Door een herijking van de gebruikelijk ondersteuning vanuit de gemeente voor bewonersorganisaties, werd het voor de Vereniging van Wijkbewoners Heijplaat lastig om hun werk voort te zetten. De nieuwe regeling zorgde dat de vereniging voor elke activiteit apart subsidie zou aanvragen en het leek erop dat tijdens arbeidstherapie voor het ambtenarenapparaat, opgelegd door de stedelijk bestuur van Rotterdam een fijne bezigheidstherapie was uitgedacht voor de Vereniging van Wijkbewoners op Heijplaat. De VWH heeft daarop de handdoek in de ring gegooid. Na jarenlang vechten tegen de bierkaai werd voor de vereniging duidelijk dat ze nooit de kans hebben gekregen om als volwaardig partner mee te praten over de herstructurering van hun dorp. Zij werden niet echt serieus genomen, ondanks dat een groot deel van het bestuur bestond uit HBO opgeleide mensen. Er zat een te groot verschil tussen de systeem en de leefwereld en de systeemwereld blijkt nog niet klaar te zijn voor een samenleving waarin de bewoners echt meepraten en meebeslissen over de manier waarop hun leefomgeving wordt ingericht.
Met het stoppen van de VWH zijn ook alle reguliere overleggen met daarin een gekozen afvaardiging van de bewoners en stakeholders in het slop geraakt.

Een tweede, en wellicht nog grotere, makke in het verhaal, is dat bewoners nooit slim genoeg waren om met elkaar één front te vormen. Meer dan eens heeft de VWH een poging gedaan om met actieve bewoners aan tafel te gaan in een poging een gemeenschappelijke standpunt te formuleren over de gang van zaken. Er was echter altijd wel één bewoner aan de vergadertafel van Vitaal die het algemeen belang voor het dorp als geheel op losse onderwerpen wist te ondermijnen door gebrek aan een totaal overzicht van alle dossiers bij elkaar. Op die manier kregen de professionele stakeholders keer op keer de kans het aloude spelletje te spelen van verdeel en heers.

Er is nog een zwakke poging gedaan om een nieuwe samenwerkingsovereenkomst SOK 3 op te zetten. Dat was de laatste opdracht voor de onafhankelijk voorzitter van Vitaal. De VWH was daar zeer op tegen omdat zij een dispuut hadden met de andere partners over SOK2 en een door hen nooit ondertekend bijbehorend addendum. Dat dispuut is tot op de dag van vandaag nooit opgelost. In de ogen van de andere stakeholders hun ogen was het makkelijker om daaraan voorbij te gaan en een nieuwe Samenwerking Overeenkomst in het leven te roepen. Natuurlijk waren er wel weer welwillende bewoners te vinden die het wel interessant vonden om over een nieuwe Samenwerkingsvorm mee te denken, maar die overeenkomst is nooit van de grond gekomen.

HUIDIGE VORM VAN ORGANISATIE VAN DE BEWONERS

De herstructurering lijkt een beetje op zijn eind te lopen. Er wordt hard gewerkt het realiseren van de laatste fase van de nieuwbouw. De verkoop van de nieuwe woningen loopt goed, dus niemand maakt zich nog zorgen over een herstructurering.
De VWH is gesneuveld in de strijd, maar daar ligt niemand wakker van. Ook het verenigingsoverleg bestaat niet meer, maar er zijn ook niet zoveel verenigingen meer over. Daarnaast hebben de mensen die echt veel uren hebben besteed aan het meedenken in de herstructurering de handdoek in de ring gegooid of zijn verhuisd mede uit teleurstellingen over de behaalde resultaten ten opzichte van de ambities in het begin van het verhaal.
Over de vereniging van eigenaren is weinig nieuws te melden, maar dat kan elk moment veranderen omdat de hoeveelheid huiseigenaren op Heijplaat explosief is gegroeid omdat heel de nieuwbouwwijk uit koophuizen bestaat.

Het is op dit moment de nieuwe instroom in het dorp die zich organiseert en de touwtjes in handen neemt. Zij verenigden zich en richtten stichting Wijplaat op met een driekoppig bestuur dat bestaat uit nieuwe Heijplaters die niet gehinderd door grote dossier kennis of afspraken die in het verleden gemaakt zijn aan de slag gaan. Zij hebben niet de verplichting om zich in een ledenvergadering te verantwoorden tegenover de inwoners van het dorp en worden gefaciliteerd door de gebiedscommissie die nu geen last meer schijnt te hebben van de bezuinigingsopdracht die ze kregen vanuit het stadhuis aan de Coolsingel. Wijplaat bestaat en is regelmatig in gesprek met partijen voor zover nodig en dekt in elk geval voor de overheid de participatieopdracht af omdat die rustig kan zeggen dat ze regelmatig in overleg zijn met de bewoners van het dorp. Zo is wat dat betreft de rust weergekeerd zoals men dat maar al te graag ziet. De lastige dossiers worden aangepakt door themateams uit het dorp onder de paraplu van stichting Wijplaat. Zij houden communiceren via sociale media als facebook en www.heijplaatonline.nl om iedereen op de hoogte te houden van de gang van zaken. Vier keer per jaar brengt Wijplaat een glossy uit, genaamd Heijplaat Post, dat in de wijk deur aan deur wordt verspreid.

Slechts in rondschrijven en verslaglegging vanuit de gemeente vinden we af en toe terug dat er een vereniging is die als afgevaardigde van de wijkbewoners overlegd met allerlei instanties over de belangen van de bewoners van Heijplaat.

ie clustervoorziening is er nooit gekomen en de VWH is eind 2016 gestopt met haar activiteiten omdat de structurele subsidie gestopt werd en de VWH geen kans zag binnen de resterende mogelijkheden en zonder structurele ondersteuning haar werkzaamheden voort te zetten.

Vliegenoverlast

juli 2019:

Al jarenlang heeft een groot gedeelte van Heijplaat last van vliegen.
Voor de inwoners van Heijplaat staat als een paal boven water waar het vandaan komt. Er zaten twee grote afvalverwerkers aan de ingang van het dorp. Eén is er inmiddels vertrokken, maar de grootste ellendeling zit er nog: Seuz.
Ellelange gesprekken, beloftes, offiele onderzoeken en de daarbij behorende rapportages hebben nog geen oplossing weten te bieden en men kon maar niet vinden waar de beestjes vandaan kwamen.

Onlangs waren er klachten over vliegen in IJsselmonde. Na onderzoek bleek dat de vliegen kwamen uit drie duwbakken die langs het Eiland van Brienenoord afgemeerd lagen en die bakken zijn afkomstig van: Suez! Het werd ze klaarblijkelijk te heet onder de voeten op Heijplaat, dus dan maar een plekkie opzoeken waar niet zoveel mensen wonen. Helaas voor het bedrijf een foute inschatting.

Dan zou je zeggen dat hiemee de zaak is opgelost. Als het zo makkelijk zou zijn dan moet er eens naarstig onderzoek gedaan worden naar de inrichting van onze samenleving en de manier waarop zeker door de zg. milieutechnisch innovatieve bedrijven (waarin Suez volgens eigen zeggen koploper is klik hier) gewerkt kan worden wordt aan de “verwerking” van ons afval. Hoe kunnen vergunningverleners en handhavers dit zo lang laten gebeuren?

Het is overduidelijk dat Suez boter op het hoofd heeft. Ze hebben niet alleen de inwoners van Heijplaat veel ongeoorloofde overlast bezorgd – we twijfelen namenlijk ernstig aan het feit of het op deze manier opslaan van de te verwerken vuiligheid onder de vergunning van het bedrijf valt (red) – maar ze hebben de maatschappij behoorlijk op kosten gejaagd, denk aan georganiseerde bijeenkomsten en onderzoeken die jarenlang hebben voortgeduurd, inloopuren die wekelijks worden gehouden waar men sampels van vliegen in kon leveren zodat het KAD een idee kon krijgen over waar en welke vliegen het betrof, enz. en anderen (bijvoorbeeld Kinderboerderij de Heij) met mede schuld en daardoor veel werk hebben opgezadeld.
Dat alles terwijl het bedrijf moet hebben geweten waar de ellende vandaan kwam. Nu komt de aap uit de mouw. De tijd is wel gunstig overigens. Ze beloven nu plechtig geen duwbakken meer af te meren waarmee iedereen tevrede met vakantie kan. Tegen de tijd dat iedereen weer terug is en in september de draad weer oppakt, is dit allang weer vergeten of beland makkelijk onder in de la en omdat Seuz wederom beterschap beloofd komen ze er waarschijnlijk weer goed mee weg. klik hier

Voor Heijplaat is het nog niet klaar. Bewoners worden niet vrolijk van de situatie. Stank en vliegen is hun deel terwijl het bedrijf zichzelf op de borst klopt dat ze koploper zijn en azen op duurzaam leiderschap.
Maar het is nog steeds niet meer dan een vuilnisboer die geld pesrt uit onze afvalstroom. Daarbij worden ze blijkbaar niet gehinderd door enige zelfkritiek, houden ze weinig tot geen rekening met hun omgeving of vergunningsverplichtigen, laten zien technisch niet in staat te zijn hun troep en stank te beheersen en investeren onvoldoende om de problemen die er zijn op te lossen. Liever betalen ze een boete en hopen dat die stomme bewoners eindelijk ophouden met klagen, want geen klachten betekend geen probleem. Voor veel bewoners van Heijplaat mag Seuz opvliegen!

april 2019:

Vanaf deze week houdt de gemeente samen met onderzoeksbureau KAD elke week een inloopspreekuur in De Huiskamer aan de Heysekade 1.
Tijdens het inloopspreekuur kunnen bewoners monsters inleveren of vragen stellen over de aanpak van de vliegenoverlast op Heijplaat.
Ook is het mogelijk om individuele kwesties voor te leggen. Zo nodig gaat een medewerker van het KAD met bewoners mee om een visuele inspectie op locatie uit te voeren.
Het spreekuur is toegankelijk voor iedere bewoner van Heijplaat. Vooraf aanmelden of een afspraak maken, is niet nodig.
Als bewoners niet naar het spreekuur kunnen komen, kunnen de monsters thuis bij de mensen opgehaald worden.
Hiervoor kan een afspraak gemaakt worden door een e-mail te sturen naar vliegenoverlastSB@rotterdam.nl.

Deze informatie staat inmiddels op de gemeentelijke website https://www.rotterdam.nl/wonen-leven/vliegenoverlast-heijplaat/

Nog aanvullend: op de bewonersavond van 10 april werd de wens geuit om ook ’s-avonds of op een andere dag, monsters te kunnen inleveren.
Die wens wordt meegenomen. Er is ook op de avond aangegeven dat als blijkt dat daar inderdaad een ruime vraag naar is (bijvoorbeeld doordat we veel aanvragen via het mailadres krijgen), er een keer een moment op een avond georganiseerd wordt.
Maar in eerste instantie houden we het op woensdag, van 12 tot 13.

april 2019 uitnodiging door gemeente voor bijeenkomst in de Huiskamer over plan van aanpak vliegenoverlast voor dit jaar. Uitnodiging in onderstaande PDF

19 december 2018 vandaag krijgt de redactie het verslag binnen van de laatste bijeenkomst over vliegenoverlast. Het wordt echt een vervolgverhaal.

Vandaag of morgen krijgen de inwoners van Heijplaat een uitnodiging voor een bewonersavond die gaat over de vliegenoverlast. Zodra wij de uitnodiging ergens zien zullen we deze zeker plaatste, maar we plaatsten wel het onderzoeksrapport van de deskundigen die in opdracht van de gemeente een onderzoek hebben verricht. In de PDF het hele rapport.

29 oktober 2018 Al een tijd worden de inwoners van Heijplaat gek van de vliegen. Na lang en veel en luidruchtig aan de bel trekken is het geluk aandacht voor deze overlast te krijgen en de overheid ging zich er mee bemoeien, er werden onderzoeken opgestart……..maar de oplossing is nog ver te zoeken. Als verslaggever van de vele onderwerpen die op Heijplaat spelen, denkt heijplaat.com heel af en toe een hoofdstuk te kunnen afsluiten, maar de vliegenoverlast wordt nu toch echt een ware soap. klik hier

Wij hopen voor de bewoner die hier last van ondervonden dat het binnenkort afgelopen is met de vliegenplaag. Voor hen is duidelijk waar het vandaan komt, landelijke onderzoeken tonen aan dat ze gelijk hebben maar het begint er steeds meer op te lijken dat Rotterdamse instanties verder keutelen zonder enig resultaat dat hoort bij een stad van weinig woorden maar daden.

Begin mei 2018

De zomer staat voor de deur. Het wordt mooi weer. Voor velen reden tot blijdschap. B.b.q. uit de schuur, tuinstoelen naar buiten en lekker genieten in de tuin na gedane arbeid. Helaas is dit voor veel mensen op Heijplaat niet mogelijk. Zij worden al een paar jaar geteisterd door vliegen als het mooi weer is. Klagen helpt tot nu toe niet zoveel, de ambtelijke molens draaien traag en de controlerende instanties lijken er alles aan te doen om gedegen onderzoek te frustreren. Het lijkt er echter ook op dat de maat bij de bewoners vol is. Ze twitteren er lustig op los en steken hun commentaar niet meer onder stoelen of banken. Volgens hen staat als een paal boven water dat de overlast afkomstig is van Suez, een recycleboer aan de Waalhavenweg, de toevoerweg van en naar het dorp. De overlast is ontstaan toen dit bedrijf de productie opvoerde en ook verpakkingsmaterialen ging sorteren. De onderzoeken die gedaan zijn op last van de gemeente zijn uitgevoerd op een regenachtige dag, een moment waarop er geen sprake is van overlast. De uitslag van het onderzoek is echter wel bepalend voor het standpunt van handhavers en overheden die tot de conclusie gekomen zijn dat er geen sprake is van overlast en dat er geen verband gelegd kan worden tussen de vliegen en het afvalverwerkend bedrijf. In een zwakke poging om toch een schuldige te vinden werd er verwezen naar kliko’s die niet schoon zouden zijn en hondenpoep die niet opgeruimd wordt, dit weer tot grote frustratie van de bewoners van het dorp. Zij willen dat er gewoon serieus onderzocht wordt waar de vliegen vandaan komen, liever gisteren dan vandaag. De klacht is niet van de laatste tijd namelijk.

nos journaal juni 2017 op 13 minuut 50 over deze plaag klik hier

Dinsdag 8 mei 2018, lokale omroep over deze plaag: klik hier

11 mei in de krant dat gemeente stappen gaat ondernemen klik hier

voor uitgebreider nieuws over deze kwestie volg pagina Heijplaat/wet milieubeheer/overlast/vliegenoverlast, hierin uitgebreid resultaten onderzoeksrapport, bewonersbijeenkomst enz.

error: Content is protected !!